Wat doet een landschapsarchitect?
De landschapsarchitect lost ruimtelijke problemen ontwerpend op en brengt nieuwe topografische situaties in beeld. Hij doet dat op verschillende schaal- en abstractieniveaus (van tuin tot landsdeel) en, al naar gelang de aard van de opgave, als solitair deskundige of als deelnemer aan een interdisciplinair planteam. In die zin is de landschapsarchitectuur als discipline sterk verwant aan de architectuur, de stedebouw, de cultuurtechniek en de civiele techniek. Wat betreft de eigenschappen van zijn ontwerpmateriaal is de landschapsarchitect afhankelijk van kennisbronnen als de bodemkunde, de ecologie, de hydrologie en de geografie. De verankering van zijn vak in de samenleving vergt daarnaast inzicht op het vlak van onder meer de omgevingspsychologie, de sociologie en de economie. Het is dus een discipline met een brede oriëntatie en gericht op duurzame verandering van de dagelijkse leefomgeving. Mede daarom krijgt de landschapsarchitect de laatste jaren een steeds belangrijkere rol binnen het proces van de ruimtelijke ordening.

Specifiek voor landschapsarchitectuur is het ontwerpen van nieuwe topografie op basis van kennis van natuurlijke elementen en processen. De landschapsarchitect is zich nadrukkelijk bewust van het temporele aspect van de omgeving. Hij weet hoe hij, met het aanbrengen van de juiste basiscondities, de tijd - zoals die tot uiting komt in groei, ontwikkeling, gebruik en verval - kan uitdagen tot het laten ontstaan van een hoogwaardige buitenruimte. Tegen die achtergrond wordt in Nederland het werk van de landschapsarchitect getypeerd door het trachten te verzoenen van nieuwe artefacten met het 'laadvermogen' van de natuurlijke en de historische omgeving. (bron Academie v Bouwkunst)

                

Belangrijke vaardigheden voor een Tuin- en Landschapsarchitect

• Kennis van en inzicht in het geheel van fysisch-biotische verschijnselen en antropogene processen dat ten grondslag ligt aan en samenhangt met het fenomeen landschap.
• Kennis van en inzicht in de effecten die optreden bij transformaties van het natuurlijk/ruimtelijk milieu.
• Kennis van en inzicht in het temporele aspect van het ruimtelijk milieu.
• Vaardigheid in het hanteren van de natuurlijke component van het ruimtelijk milieu.
• Kennis van en inzicht in menselijke en intermenselijke activiteiten in samenhang met het ruimtelijk milieu.
• Kennis van en inzicht in het planningsproces in zijn belangrijkste componenten: inventarisatie en analyse - doelformulering en programmering - ruimtelijke planvorming ? evaluatie.
• Kennis, inzicht en vaardigheid met betrekking tot taal in de uitgebreide zin van het woord, dat wil zeggen het kennen en kunnen gebruiken van woorden, tekens, beelden vormen en symbolen ten dienste van het overdragen van ideeën en van de vormgeving van het ruimtelijk milieu.
• Kennis van en inzicht in de geschiedenis en de theorie van de landschapsarchitectuur in samenhang met aanverwante kunstvormen
• Vaardigheid om uiteenlopende ruimtelijke problemen op verschillende schaalniveaus ontwerpend op te lossen.
• Vaardigheid om ontwerpoplossingen te maken in de vorm van een omvattend ruimtelijk concept, waarbij de invloed van en samenhang met de wijdere omgeving en de kleinere omgevingselementen duidelijk is.
• Kennis van en inzicht in de technieken om plannen te doen concretiseren.
  (bron Academie v Bouwkunst)
   

                         

Landschapsarchitectuur & wetenschap
Het wetenschapsgebied Landschapsarchitectuur is gepositioneerd in het centrum van de confrontatie tussen stedelijke en landschappelijke krachtvelden, waarbij de topografische, ruimtelijke, technische, programmatische en beeldende verhouding tussen gebouw, stad en landschap op alle schalen zich manifesteert als een actueel ontwerpvraagstuk.

Het wetenschapsgebied omvat onderzoek en ontwerp van woon-, werk-, infrastructuur-, recreatie-, natuur- en waterlandschappen op verschillende planniveaus; van architectonische ensembles en stedelijke fragmenten tot metropolitane park- en watersystemen.
Zwaartepunten liggen bij het landschapsarchitectonisch ontwerp van gebouw-ensembles, de openbare stedelijke ruimte, de landschappelijke structuur van de stad en de verstedelijking van het cultuurlandschap. (bron TU Delft)

                    
 
Wat zijn de uitdagingen voor de Landschapsarchitectuur?
Ruimte en natuurlijke hulpbronnen worden steeds schaarser. Dat geldt niet alleen voor Nederland, maar ook voor Europa en de rest van de wereld. Daarom is het van belang dat we er zorgvuldig mee omgaan. Als landschapsarchitect kun je daar een bijdrage aan leveren door het scheppen en in stand houden van een goed leefmilieu voor mens, plant en dier. De westerse samenleving kent vele en snelle veranderingen. Onder invloed van technologische innovaties en globalisering van economie en cultuur gaan verschillende landen steeds meer op in grotere verbanden. Deze veranderingen hebben grote invloed op de vraag naar ruimte, zowel in kwaliteit als in omvang. Mensen willen ruimte voor wonen, werken, groen, recreatie, etc. Bij het inrichten van stedelijke en landelijke gebieden probeer je zoveel mogelijk aan die wensen te voldoen. Daarbij kom je vaak voor ingewikkelde maar uitdagende dilemma’s te staan. Stedelijke gebieden moeten worden versterkt en vernieuwd.

Er is grote behoefte aan binnenstedelijke woon- en werkomgevingen, maar tegelijkertijd ook aan meer groen in de stad. Het gaat om zowel verdichten als verdunnen. Maar kunnen alle twee gerealiseerd worden? Omdat er in het landelijk gebied veel verandert, staat de natuur – de groene ruimte – onder druk. Steeds meer stedelijke activiteiten komen op het platteland terecht. De steden mogen echter niet worden uitgehold en de groene ruimte mag niet sluipenderwijs verstedelijken. Wat is de juiste middenweg? De landbouw moet steeds efficiënter produceren, maar moet ook bijdragen aan een hogere kwaliteit van natuur en landschap en een steentje bijdragen aan een daling van de milieubelasting. Waar ligt de juiste verhouding?

De problemen als gevolg van wateroverlast van de afgelopen jaren hebben ons geleerd dat je bij de inrichting van het landschap meer rekening moet houden met het water. Dit heeft consequenties voor de landbouw, verstedelijking en infrastructuur. Ook vraagt dit om een omslag in ons denken: in plaats van te strijden tegen het water, moeten we het water juist meer ruimte geven in onze plannen. Spreken dit soort thema’s je aan, dan biedt de master of science landschapsarchitectuur en planning jou interessante mogelijkheden om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van denkbeelden en strategieën om zulke vraagstukken op te lossen. (bron Wageningen Universiteit)


                           

Geschiedenis van de Tuinarchitectuur
Voor een beknopte inleiding in de geschiedenis van de Hollandse tuinarchitectuur van de 16e eeuw tot heden kunt u kijken op:
web: www.library.wur.nl/speccol


Enkele voorbeeld plannen uit het verleden


Huize Zuylenstein (circa 1700)


Plattegrond van de Beemster, P. van den Keere, 1617


Schetsontwerp Park Zuid-Crailoo, Zocher, 1856


Amsterdamse bos, Amsterdam, 1934


Tekeningen van de succesvolle restauratie
van de tuinen van paleis Heemstede ('78-'84)